Solarium og nordlys

Eg er veldig gira for eg har sett nordlyset. Eg såg nordlys for første gang i mitt liv på onsdag, på veg frå Vardø i ett-tida om natta. Siden då har det vært nordlys kvar dag, og då kan eg kjøra til ein eller annan plass utan gatelys og se på det heilt til eg blir redd for spøkelser i villmarka og må kjøra heim igjen. Det tar bare noken minutter før det skjer, så opplevelsen blir kortvarig men kanskje desto bedre.
Ellers har eg fremdeles ei ekstatisk forventning til at et eller anna har forandra seg til det bedre oppi håvet mitt etter trillrundtturen i bil forrige veka. Derfor er eg generelt positiv og glad for tida.
(Hittil har eg ikkje merka nokon seinskader utover at eg blir stadig dårligare til å huska navn, men den nedtrappinga i hjerne-RAM har holdt på lenge.)
I går måtte eg svinga unna noen rein som sto og dumma seg midt på vegen, det har heller ikkje skjedd før, men det var egentlig ikkje noe meir avansert eller prinsipielt forskjellig fra kyr/geiter/sauar i vegen.
Uansett, i Vardø var vi på åpning av bluesfestival, og eg blei av ein eller annan grunn "intervjua" av platesnurrar Geir Hovig. Eg sneik inn reklame for Finnmarken, Odda og Blueshelga Lokst Utøve. Så om det skulle vera noken Eldorado-lyttarar der ute blant lesarane, kan dåkke høra mi fagre røst på lufta lørdag neste veka. Turen resulterte ellers i ordet "ståpikk" i ei overskrift i Finnmarken, noko som fekk ein vardøværing til å reagere på ufint språk. Ein vardøværing som meiner at ordet ståpikk er ufint, er visst ein sensasjon i seg sjøl, og debatten går om denne innringaren eigentlig er ein bedragar.

Om ei lita veka, den 21. november, går sola. Skvækk! Eg har tatt litt solarium for å lada opp batteriene, men gleder meg egentlig. Skitne vindauger vert som nye.

Og joda, ny bil og greier og greier. Nokon kallar den bling, andre frekk. Den er desverre ikkje gull eller gul men ein slags overmoden fersken/sennep. Sota bakruter hepp hepp!

You know you wants it! Vrom vrom, ørn ørn!