Snart haima

Då er det dagen før dagen før heimreise. I morgon skal eg sjaina leiligheten, pakka, fortvila over alt som ikkje får plass, skaffa meg ein koffert til og pakka oppi den og, samt eta opp alt eg finn i kjøleskapet. Etter å ha sjekka sistnevnte tar eg det tilbake, siden eg ikkje liker øl med sennep og appelsinmarmelade.

Mykje gjevt har eg fått vera med på i løpet av desse vekene. Nokre få ting har eg blogga om allereie, som Frauenlauf, bunkers, dunkelrestaurant og malt frukt.

Her er nokre fleire ting:

Grand Prix-finalen på Barbie Bar i Kreuzberg var stor stas. Tysk siger var populært (sjøl om nummeret med dei glitrande sommarfuglvingene fekk mest liv i publikum)!

Minst femten forskjellige typar hüttenkäse. Hytteost ekje bare cottage cheese nei.

Mauerpark, der du kan synga karaoke, drikka smoothie eller koffor ikkje kjøpa med deg noen ukjente, mest sannsynligvis avdøde mennesker sine private fotoalbum for noen cent??? Eventuelt Derrick-skjorter.

Sushi train, som Maryanne kalte det. Sushi kom kjem flytande forbi deg på ein liten båt. Vær kjapp eller vær sulten.

Brunch på Morgenland. Farlig. Men du slepp i alle fall å tenka meir på å fora kroppen den dagen.

Sykkelen. Ein tidelgare gjestekunstnar har satt att ein sykkel som er super. Med korg, ein brems og opptil fleire gir, men samtidig så grim og rusten at ingen vil stela den. Perfekt! Har frakta meg langt og lenger enn langt og alltid tilbake igjen.

Svulstig sex og vold på Komische Oper si oppsetjing av Die Entführung aus dem Serail, som visstnok betyr forførelsen i Serail.

Blue Man Group, egentlig bare heilt snålt. Forstår framleis ingenting av det showet men eg lo så eg grein på slutten då vi vart neddynka med hundremeters lange papirstrimler. Og så griste dei noko fryktelig med maling.


...og tusen andre ting.

No gler meg til å komma heim til Vadsø. Saknar gutane mine, Lars og Øyvind. Saknar jobben min på krimskramseriet kunst & kaos, og er veldig klar for vakre Varanger i midnattssol.

Masse besøk, lite kunst

Eg har hatt mykje besøk den siste veka. Etter vill shopping, sushi-fråtsing, DDR-synsing, Russendisko og sjampis har dei reist heim alle saman, og eg har inntatt sofaen. Blir her i dag.



Prosjektet eg har hatt saman med Nadja har dessverre blitt utsatt. Først fekk eg tre svarte filmar tilbake frå framkalling. Så blei det kluss med utstillingsstaden.
Men ideen finst, den ser omtrent ut som på bildet over, og snart får vi ein ny stad å visa oss fram på. Så må eg bare bruka ein del tid og krefter på å reparera eit objektiv og mala frukt, slik at eg har noko å visa fram.

Lite har skjedd med Berlinerord den siste veka. Det vart litt for mykje for meg.

Makrell i tomat det er vi så glad i

Nasjonaldagen blei ikkje det heilt store for min del. Men eg fikk noko fint utav den, og det var denna boksen med makrell i tomat som eg fekk kjøpt i sjømannskirka.



No har eg halvspydd meg gjennom nok frukostar med herring i tomatensaus til å innse at det kun er MAKRELL som skal vera i tomat, ikkje alt slags anna slam frå sjøen.

Gratulerer med dagen!

01:06:23

Så lang tid brukte eg! Så KORT tid. Eg er strålandes fornøyd.


I oppløpet.

Lørdag 8. mai deltok eg på Frauenlauf ogsprang ei heil mil!
I lag med ca 5000 andre kvinner (og eit et par transar) sprang eg først nedover Strasse 17 juni og inn i Tiergarten. Der sprang vi rundt og rundt og rundt på forskjellige stiar, parken er STOR. Eg har bare løpt intervallar i heile vår, og aldri så langt som 10 kilometer, derfor var eg litt usikker på om det ville gå bra.

Eg brukte gå-og-løp teknikk, der ein spring i om lag 5 minutt og går i om lag ett. Detta er fint fordi du ikkje blir så stiv i beina. Det viktigste er dei første "pausane".Om du venter til du er sliten og kjenner syro i beina er det for seint å bremsa, då blir du stiv uansett.

Så vi var ikkje ein gong ein kilometer av garde før eg to kmin første pause. Ei høg blond jente (OK, eg og er jo litt høg og blond, men ho var HØG og BLOND på ein mye meir gjennomført måte) brølte inn i øret mitt at no måtte eg komma igjen her, og folk som stod på sida og heia synst åpenbart litt synd på meg. Men eg bare gliste fra øre til øre under heile løpet. Og tok pausane mine. Når eg sprang var det fortare enn eg hadde løpt uten pausane så det heile gjekk opp i opp.

Løpet og arrangementet var svært gemuchlich (er det det det heiter) og folkelig. Mye musikk, høgtalarar og fjas. Av hensyn til ektemenn og kjærestar som heia fram damene sine, var det stor tilgang på øl og pølse rundt start og mål.

Undervegs var eg veldig usikker på kor langt vi var komt. Det stod noen skiltmed tallpå undervegs,men ein eller to gangar kom vi til 6-skiltet før vi kom til 5-skiltet, så eg var usikker på om det betydde antall kilometer, og om så, om dei var til å stola på. Så når vi var i oppløpet frykta eg at vi var halvvegs, blei veldig betutta og tenkte at faen detta blir slitsomt. Halvvegs bare. Shit. Og turte ikkje gi på. Gleden var ENMORM når eg skjønte at detta er MÅL!

Og når eg kom i mål var det medalje. Gratis øl. Og etter det igjen var det tid for GESCHENK - freebies! Heile løpet er sponsa av ein kosmetikk- eller parfymekjede så her blei det shower gel og sminke i påsen! Rosa påse.


Medalje og øl og greier. Kan det bli bedre?




Medalje og øl og freebies og Brandenburger Tor! Då blir det ikkje bedre.


Rimelig fornøyd!

Super-Lars er på besøk no og var med meg som personlig trenar, livscoach, fotograf og kjæreste. TUSEN TAKK!!! Detta var noe av det kjekkaste eg har vært med på. Siden Hovden-karusellen i Odda, vel og merka.

Impulsløp

Se der, då skal eg visst løpa ei mil i etterdag. Frauenlauf. Det blir interessant, siden eg aldri har løpt noe lengre enn fra Vasstun og inn til andre brua i Buardalen. Og det er vel kanskje 11 år siden?

:D

Cat bench press

WUT!? Så våre catsercize-videoar er allerede yesterdays news???

Presisering: denna videoen har ikkje eg laga, den er henta frå Youtube og er laga av noen folk eg ikkje anar kven er.Men den er steike artig, det synst mamma og.

Bombesikker kunst

Foto: Christian Schwager, som eg har tjuvlånt

I går besøkte eg kunstsamlingen Sammlung Boros. Den er litt spesiell fordi den befinner seg i ein bunkers fra andre verdskrig, bygd over jorda for å vera både eit vern mot bombing og anna, samtidig som det skulle vera eit monument over det tredje rike eller noe sånt. Etter krigen blei det brukt til mye forskjellig, blant anna bananlager, og etter samlinga av Tyskland husa bunkersen ein sværa tekno-klubb og masse kinky fetish-festar.

Ein mann ved etternavnet Boros kjøpte bunkersen i 2003 og restaurerte den slik at den kan brukast til å visa kunst. For fyren har samla VELDIG masse kunst, 500 verk, og mange av dei er ganske svære. No viser dei "første runde" av samlinga, rundt 100 kunstverk, hovudsakelig installasjonar.

Mange kjendisar i samlinga, Olafur Eliasson, Sarah Lucas, ein god del tyske kunstnarar og til og med ein norsk som eg ikkje huskar navnet på. Dei hadde nemlig ein litt rar policy med at ingen verk var merka med navn, så ein måtte få dei muntleg av guiden.

Både bygningen i seg sjøl og kunsten er interessant. Nokre rom er malt og sjaina opp, andre er meir eller mindre som dei var- med grafitti på veggane, vindauge med gitter, luker for lufting og ventilarmot giftige gassar. Nokre stader er det laga hol i metertjukke veggar, og andre stader kan du se kor dei har skore gjennom taket, som var tre meter heavy betong (eller er det mur?). Du får kjensla av å vera inni no veldig tyngande, svært og kanskje litt uhyggelig. På toppen hadde samlaren sjøl bygd seg ein staselig penthouse-leilighet, men den fekk vi ikkje sjå.

Om du likar samtidskunst, spesielt installasjonskonskunst, er dette nesten eit must om du er i Berlin. Eg og likte det, sjøl om eg vanlegvis ikkje er så begeistra for installasjonar. For her var det jevnt over høg kvalitet på samlinga. Synst eg då. Litt viss-vass er det jo alltid.

Seff ikkje lov å ta bilder. Strengingar.



Praktisk: Bestill i god tid (eg bestilte for halvanna mnd sidan) via nettsida. Turen tek i underkant av halvanna time. Kostar ti gærningar. Verdt det.