alt som ikkje skjer i Vadsø

Vadsø, relativt stilleståande og tregt

Vadsø er ein sånn plass der eg av og til finn meg sjøl hoppande rundt i leiligheten i rein frustrasjon over at ingenting skjer, ingen film på kino, ingen drag queen show på baren, ingen vil finna på noe, og alt og alle er kjempe kjempe teite. Det er innmari synd på meg då. Omtrent som oppvekst i Odda, altså.

Men for et godt år siden var det omvendt. Før gikk verden alt for fort.

No går den eit hakk eller to treigare enn det eg likar. Det er litt vanskelig å få balansen heilt på plass når ein av natur er veldig utålmodig, og VIL ha alt NO (med utropstegn) men samtidig lett forvirra, og har problemer med å sjonglera mange tankar i håvet samtidig.

Men eg veit egentlig ka eg og mentalhelso foretrekker.

Dessuten er det ikkje så verst når ein tenker seg om. Eg fekk jo faktisk spela gitarhelt på laurdag (men gjorde ein slett figur på Number of the Beast), og dra på fleskeharrytur til Finland på søndag. (Sånn at eg kan sitta i sofaen, se Colombo og drikka finsk øl i dag. Patetisk, tenker du kanskje, men der tar du feil. Alkokonsum i einsemd er lika givande som å gå på kino aleina (nok ein upassande aktivitet for enslige unge kvinner (koffor er så mykje upassande egentlig givande?)).) Og neste helg kjem himmelen til Finnmark i form av den tidlegare omtala snøballkampen Yukigassen. Gjett om atte vi har lag: Innflytterlista er et faktum.

Men eg treng atter litt fjell og dalar snart veit eg. Det får eg og: om få minutt dreg eg til Begen, Odda, festspel og den nyslåtte nieso mi Ida allerede neste månad. Stormande jubel!

Påskebudskapet? Våroffer?

På veg opp Tomaselvdalen i dag fant vi eit lass av fisk og brød dandert i ein liten haug utpå eit tilfrose vatn, rett ved siden av skisporet.
Dette fekk oss til å lura på når det egentlig var Jesus metta fem tusen (var det påskerelatert? Kva slags type fisk var det snakk om?), og kva for ei psykopatisk sekt i Vadsø som hadde slått til i nattens mulm og mørke for å tilsynelatande forsøka gjenskapa detta underet.
Eventuelt kunne det jo henda at det akkurat her hadde skjedd eit slags under, men at ingen var der for å ta imot/bivåna, slik at fisken og brødet (samt tomater, vårlauk og frossenpizza, skulle det visa seg når me såg nøye etter) låg att der til kråko.

"Skuffa" er dekkande for reaksjonen vår når vi blei fortalt at det faktisk var reveåte.

Kaffi på skihytto!
Begge foto: Ingrid Skarstein


Inspirasjonen har komt tilbake, på ein heilt uventa måte.

Ingi med glasskål på håvet, mars 2008

Paris og Britney på rakkadeis i Vadsø

Det er fint å væra fjortiss. Det er fint å gå ut av huset med vulgært mye lebestift, sjampis og eit lass av Cat spray i håret, og våkna neste dag med herpa skjørt, masse bilder på telefonen som verkeleg kan bli brukt mot meg og et vagt minne om vill dansing til Akcent (trur det var French Kiss) på eit av byens hot spots mens ein bælmar Long Island Ice Tea på nokon heilt andre enn meg si rekning.


Men vi tar sjølvsagt ansvar for å kompensera for denna kroppslege forsøplinga. Dagen etter gjekk vi fleire hundra meter på ski. I dagslys. Gift- og avfallsstoffene som perspirerte frå kroppane våras skremte vekk dei fleste andre turgåarar i mils avstand så vi hadde ein rolig og kvenfri tur til et eller anna sted oppå et fjell heromkring.


Neste: Skuterfylla.

Lenge siden

Eldgamle filmar som plutselig dukkar opp på fotobutikken, er høgt oppe på listo over det kjekkaste eg veit.

Tana

I dag våkna eg til ei MMS-melding der det stod 'gaupe skutt i nesseby', og bilete av ei dau gaupa (mot grønn bakgrunn). Eg kjenner meg med detta integrert som Finnmarkens Nesseby-korrespondent, og er veldig nøgd med det.

Mamma i aviso! Det var artig, sjøl om det var arkiv. Hei mamma!

voksenlivet og meg

...har gjort det slutt. Ego lever rett og slett ikkje opp til forventningane og velge derfor å setta ein stoppar for forholdet med ein gang. Etter bilen, flybilletten, lånekassen, LOGG-avdelinga på H&M og husleigo har eg kanskje fem-seks hundralappar igjen fram til neste lønning. Det er lenge til det. Hundringsane er vel allerede øyremerka bensin så her er det beinhardt studentliv i ytterste nød og sult framøve. Velkledd sult, vel og merka, men dog (jaggu bra at det fremdeles finst sjampis, vin og øl i kylen).

Satan, frisøren og.


Og ka lære vi av detta?