Ka gjør Ingerid på trening?

Tysk gyminventar

Siden nyttår har eg fått ein stadig kjekkare hobby: styrketrening. Men ka er det liksom, og koffor er det så mye kjekkare enn alt anna. Koffor synst eg at det er kjekt, eg er jo ingen trimmar.
Barne- og ungdomsingerid var jo aldri interessert i fotball, håndball, friidrett eller noe (bortsett fra HESTAR då!!). Dei fleste som kjenner meg tenker nok ikkje "sporty", "atletisk" eller "veltrent". Eg er enno medlem av Natural born chillers, den eksklusive klubben der einaste tillatte fysiske utskeielsar på medlemsmøtene er bevegelsen som krevst for å løfta mat mot munnen. Ah, tider....

Ka er kjekt med trening som ikkje var kjekt før? Eg trur mestring. Det betyr ikkje at eg kan mye, er spesielt sterk eller talentfull til å løfta ting. Det betyr bare at når eg utfører ein øvelse, for eksempel benkpress, så har trua på å få det bra til. Å få det bra til ligg innanfor rekkevidde. Bra betyr ikkje nødvendigvis tungt, men god teknikk og utfordrande nok til at ein blir betre. Det er innanfor rekkevidde, eg kan se det der i det fjerne.

I dei fleste andre idrettar eller sportsting eg har prøvd meg på har eg sjeldan følt noen form for mestring, og aldri noe lys i tunellen. Bare nederlag og fiasko. Trur mye av det handlar om korleis eg har satt i gang med treninga. Kva for urealistiske mål eg har hatt. Og kossen eg ustanselig samanlikna meg med andre og hørt alt for mye på ka andre sa. Når gymlæraren seier "det her får alle til", og du verkeleg ikkje får det til, så er det mildt sagt fortvilande. Og du får ingen hjelp til å få det til, for detta får jo alle til så hvis du ikkje klarar er det fordi du er lat/feit/har vondt i viljen. Tviler ikkje på at eg var alle dei tinga og meir til...men mislykka er det ingen somlikar å kjenna seg. Så eg tok rollen som antisporty ganske tidlig i tenårene (ridning slo meg aldri som noen sport, så det var eg ganske hekta på til eg var ca 16).

Nok oppveksttraumer. Tilbake til den fantastiske notida.

Etter 4 månadar relativt dedikert og fokusert styrketrening har eg blitt sterkare, oppdaga noen nye musklar, og faktisk blitt ein god del slankare. Den siste er nok fordi eg har slutta å drikka så masse øl, og begynt å eta meir proteinrik mat pga treninga. For eg slanker meg ikkje, og det er heilt sant.

No kjem eg til det eg egentlig skulle skriva. På trening gjør eg sånne her ting:

Knebøy: du har vekt på skuldrene og bøyer ned i knærne som om du skal setta deg på huk, og reiser deg opp igjen. Er liksom kongeøvelsen det her, du bruker omtrent halvparten av alle musklane i kroppen og blir fullstendig kaka. Eg får denna ganske dårlig til fordi eg er så innigranskauen stram i hoftene eller foran på låra.
Beinpress: du ligg i 30grader ca, har beina på ei plata som du dytter vekk frå kroppen. Detta er ein (stusselig) erstatning for knebøy.
Benkpress: sånn standard som du har sett Arnold gjøra, bare at eg tar dei frå skrå benk, og kanskje med pittelitt mindre vekt
Haler og drar i kablar: du held ein kabel som er festa på kvar si side i kvar hånd, og så fører du armane sammen foran kroppen.
Dips eller kanskje dypp, der du løftar kroppen opp og ned fra ein benk. Du har hendene på kanten av benken og kroppen i "sittande" stilling foran. Dips skal egentlig tas med heile kroppen, men slik gjør eg det enn så lenge.
Nedtrekk: du drar ei stang med vekt ned mot brystet
Planken: du står på albogar og tær, og held kroppen parallellt med golvet så lenge du klarar.
Situps
pluss litt småplukk som det fell seg. Og av og til armhevingar sånn for skøy.

....og intervallar! Eg har sikkert sagt før at eg HATER å springa. Men intervallar er kjekt! Ikkje å måtta springa i seige 30minutt, men bare fira små minutt om gangen. Kanskje to-tre eller fira gangar? Det passar meg ypperlig. Når du er dausliten og har mest lyst å dø, så kan du trøsta deg med at det bare er et minutt igjen! Ha, det klarer eg, tenker eg då. Men kor mykje trøst er det i å tenka at det er 40 minutt igjen???...blæææ, då hadde eg gitt opp med ein gang. Eg kan godt holda på i 40minutt. Men når du får pausar innemllom så føles det ikkje så...ehm, drit, i mangel på et bedre ord... (huff)

I starten sprang eller sykla eg mini-mini-intervallar, to minutt lavt tempo og bare et halvt minutt høgt tempo. Det er NOK I MASSEVIS når ein er nybegynnar.

Moralen kjæm nu: Det viktigste for meg var å starta i det små og få til litt etter litt. Lika viktig er det at eg har funne ein treningsform som passar mitt utålmodige og ufokuserte håve. Eksplosivt heiter det vel. KA-BLAM! Og får eg samtidig så fine armar så klager eg ikkje...

Bildet er av ein kvinnelig kroppsbyggar og er tatt av den amerikanske fotografen Robert Mapplethorpe på 70 eller 80-tallet ein gang.

Ka synst du er den kjekkaste treningsformen?

Mørkemat

Eg ane ikkje kossen det ser ut her,kem som er her, kossen mannen som står ved bordet vårt ser ut, om det er kvit eller raud duk på bordet eller om det står nokon rett bak med med ein sabel, klar til hogg. Kanskje finn eg det aldri ut. Kjem eg ut herifra i live?

Sånt surrar gjennom håvet når ein er på sitt første besøk på dunkelrestaurant. Mørk reastaurant, altså. Uten lys. INGEN lys. Stummande mørke. Med litt angst.

We do not serve you snakes or spiders, forsikrar servitøren oss mens vi framleis sit oppe i lyset og ser på menyane. Haha, seier vi.

Men når du sit der nede i mørket og tenker på den potensielle sabelmannen, då er det liksom ikkje så haha lenger. For atte tenk om atte dei KUNNE jo strengt tatt ha gjort det...servert oss edderkoppar og sneglar altså.

Vi bestiller i lyset. Så blir vi ført ned ei trapp inn ei dør. Her ventar kelnaren vår på oss. Han leier oss til bordet. Og der sit vi. Fullstendig hjelpeslause uten synet vårt, litt nervøse og spente og eg ganske skvetten i forhold til den kanskje ikkje innbilte vampyren som sit på mi høgre side (men eg fortel meg sjøl at dei lysar vel i mørket, gjer dei ikkje?).

No er det vi som har eit handikap. Kelnarane her er nemlig blinde. For dei er det ein heilt vanlig situasjon å ikkje ha noen synssans, så dei har stålkontroll. Vi sit og fniser og skvetter og dypper fingrane i dippen og oppførar oss velso nokre grisar. Noen av oss tok vel til å lika så greit hoppa over bestikket når siste rest på fatet skulle inntas, og det var ingen dum taktikk.

Ja, for maten var så fantastisk at fatsleiking var på sin plass. Noe av det beste eg har smakt. Prøv om du kan!

Bier hunt

Foto: Jenny Tøn

Vi elskar sightseeing...

Berlinerord er oppretta!

Her kan du finna ny ordkunst kvar dag: Berlinerord.


No har Jenny ogMonika kome,og dei har løyst eit av dunkelproblema,nemlig lyset i gangen. Kort fortalt: Den lysande raude knappen var ein lysbrytar og ingen brannalarm. Og lyset har timer, derfor slår det seg av av seg sjøl etterei lita stund. Lure tyskarane.

Dunkelt

(Då har eg endelig klart å kjøpa USB-kabel,men det var så klart feil type..;)

No kan eg fortella om mørke saker. Eg får Beøk av Jenny og Monika i dag, og dei vil altså på ein restaurant der det er heilt mørkt. Dunkelrestaurant heiter det. Du et i stummande mørke. Kelnerane er blinde. Det skal visstnok vera ein opplevelse forsansane og sånn. Litt skummelt og veldig spesielt. Gler meg.

Eit anna dunkelkammer er gangen i blokka vår. Eg forstår ikkje kvifor lyset alltid er av i gangen, for eg ser jo faktisk ingen ting og om kvelden når det er mørkt ute bruker eg ganske lang tid på å komma meg gjennom gangen med sykkelen,låsa opp bakgårdsdøra, ut i bakgården, tilbake og låsa, finna trappa, og så opp til leiligheta. Har tyskarar innmari godt nattesyn? Det er noen raude lysande knappar her men dei ser sånn ut som brannalarmar så eg tør ikkje trykka på dei. Kanskje det og er ein opplevelse for sansane, hittil har eg bare fått blåmerker.

Nok dystert. Ord for dagen: Berlinerbolle.

Eg oppretta ein eigen blogg for kunstordene.

Knut ist gut

Første kunst er unnagjort,men pga USB-krøll kan eg ikkje offentleggjera det enno. Det er i alle fall sykkelkunst, som kjem i løpet av dagen.

I mellomtida kan dåkke kosa dåkke med KNUT (som og er eit av orda eg skal laga kunst av).

Askefest

Detta skulle egentlig ha skjedd på fredag kveld, men no vart det onsdag ettermiddag i stedet. Eg drikk te i ein fantastisk leilighet i ei gjev gata i uovertrufne Berlin. Imellomtida har eg kjørt bil, tatt fly,missa fleire fly, tatt tog, haika, tatt ferja og tog igjen og jammen kom eg meg ikkje fram uten noen men utenom litt trøtt etter ei natt i baksetet på ein bil. For ein gangs skylda skal eg skryta av VG og eg må bare si at den der Haikesentralen er det mest geniale eg har sett på ei god stund. Folk hjelp kvarandre å komma fram, tar med seg ukjente, eller leiger bil, buss og båt i lag og set i gang. Fly blir overflødige og vips er alle kriser løyste. Statsministeren har blitt god på ipaden høyrer eg så han treng vel heller ikkje fly nokre stader meir. Og eg har erfart at jo eg likar å reisa på landjorda, akkurat sånn som eg trudde. Ordnung ass! :D

Men. Takk til VG, takk til det hyggelige paret fra Asker som lot meg få sitja på, takk til Mari som tok imot meg på kort varsel (og lot meg gå på endå kortare varsel) i Oslo, takk til Berlin som ligg så fint til rett utanfor vindauga mitt. No er det ut og skaffa mat til ein skikkelig askefest (HOOOHO).

(Prosjekt Ordkunst byrjar ganske så snart. Dagens ord må trekkast fyrst. Og husk at eg tek imot ord fortløpande fram til 1. juni- samt alt anna du har lyst å dela med meg)

Lykkelig vukanutbrudd

Næmmen, blir det ingen flytur???


I stedet for å gremma meg over at eg mest sannsynlig ikkje får reisa til Berlin i morgon likavel (pga noe så råkkenråll som vunlkanutbrudd!), listar eg opp ting som er FANTASTISK med ein to eller tre ekstra dagar i Vadsø:

- eg får tatt fredagsøkta på treningssenteret i stedet for å råtna vekk på Gardermoen
- eg rekk å eta opp knekkebrøda, samt kesamen og makrellen i tomaten som står i kjøleskapet
- færre dagar vekke frå dei eg er glad i
- færre dagar med lønnstrekk
- steike fint vær i Vadsø no!!!

Say no more!

Gje meg eit ord så gir eg deg kunst

Har du lyst å bestilla eit kunstverk? Gratis og gøy!

I april og mai skal eg bu på kunstnarbustad i Berlin. Kvar dag kjem eg til å laga eit kunstverk ut frå eit ord eg har fått. Derfor samlar eg på ord å ta med på turen.

Eg veit at du som les detta har ALT som skal til for å hjelpa meg. Du er nemlig grei, du kan norsk (og ikkje minst beherskar du begge målføre), du har høyrt om Berlin, og du har åpenbart tid til overs. Derfor spør eg: Har du eit ord å gje meg?

HOW TO:

- tenk på eit eller fleire (gjerne MANGE) ord du forbind med Berlin

- skriv dei i kommentarfeltet under eller send på melding til meg

Du kan godt betrakta det som ein bestilling. Om ordet du vil gje meg er “vandal” bestiller et stykk vandal-kunst. Mediet kan vera så mangt men eg er fillustratør og otograf av utdanning, journalist av vane, gallerist av yrke og ikkje så aller verst til å strikka,så det gir vel noen peikepinnar. I dei fleste tilfeller må eg i alle fall bruka foto og video for å formidla det eg har produsert.

Den gjeve kunsten vert presentert på bloggen min i fyrste omgang, utvalgte perler på heimesida til galleriet eg arbeider på, og når eg kjem tilbake blir det mest sannsynlig utstilling men det er ikkje banka enno.

(For dåkke som har Underskog: eg har eg posta samme forespørsel der. Men eg vil så veldig gjerne høyra frå dåkke som les her og)

DANKE!

Kroppen slår seg vrang

I natt våkna eg av at eg måtte på do eller noe. Og av ein eller anna grunn så krølla eg meg sammen på ein rar måte, ved å svaia ryggen opp frå madrasso. Då sa det liksom pang fra nakken og nedover langsmed sido av skulderbladet. Det kjentes ut som pang i alle fall. Og det har gjort vondt siden.

Sånn føles det. Og der fikk dåkke ein nakentegning.

Så no er eg litt invalid, uvisst av ka for ein grunn. Vanligvis er det datamaskina sin feil, men no skjedde det altså på venstre sida. Eg skylder på lørdagens litt intense skigåing (bakglatt!!!) og sjølvsagt svake gener (skjønt akkurat til skigåing burde genene mine vera ålreit).

Tips til lindrande aktivitet blir satt VELDIG stor pris på. Har ikkje badekar, men rikelig med tigerbalsam. Hadde eg hatt begge deler skulle eg gjerne kombinert dei.

Au.

Er er BØFF RØFF og TØFF

Dagen i dag er ein stor dag i heimen.





Eg har tatt armhevingar.


Eg! Armhevingar! 3 drøye lifts frå bakken og opp! På tærne ikkje på knærne! FOR ALLER FØRSTE GANG. I dag.

Og kor skjedde det? Havnegata, Vadsø, seff. Where winners are made.

Snart gruser eg deg G.I. Jane.

PS: for dei av dåkke som kanskje synst det høres lite ut skal eg bare si at dåkke ANER ikkje kor inn i granskauen heftig tungt det her er dersom du ikkje har kroppsbygningen din med med på laget. Så tei truten! Dåkke hakje peiling!