Fine utsikter

Kort fortalt: vi får eit vindu mot fjorden.


KA VAR DET EG SØYT FOR?

Herfra blir det sol

Tilråding: plukka blomar og setta dei i vatn

Fråråding: skriva Dn store romanen på eit tastatur der y og e ikkje virkar skikkelig

Ønskelista: Litteratursymposium og ny data

Dimmekalenderen tellar no 30 dagar att i noverande jobb. Etter det skal eg begynna å jobba som dagleg leiar på I galleri. Det blir både trist, rart og fint å flytta på seg. Men mest fint. Og det er jo ikkje så mange metrane (ikkje i luftlinja i alle fall), noe som gjør alt litt enklare.

Satan kor du drekk!

Etter to år har eg tatt tilbake kontrollen over boden min. 424,50 rikare og innmari glad for at boksar har slått ut flasker som materiale for oppbevaring av øl.

Aleina på aften

Heldigvis har eg eit kosedyr. Det hjelper på den lysaste natta i året.

Og no er den forbi.

drekk og le

Eg elsker å væra i godt humør med god mat og gode mennesker og bli meir eller mindre snydens. Alkohol er noko av det beste som nokon sinne er påfunne, ved siden av mat og sex. Det er velværepyramiden sin det.

Rart med det at akkurat no sånn et par timar med lede seinare, så kunne eg godt tenkt meg at eg kanskje ikkje var akkurat fullt så ivrig på sjampisen i går.

...og ka lærer vi av detta?

Foto: Lars O. Haugen

Lange vegar

Her er det meste langt unna. Du må kjøra dit. Lenge.

Eg trur du må lika vegen litt om du skal komma deg noen plass.

Vegen er mitt favorittsted, eller favorittstadie. Noe av det beste som finst er å vera på veg. Derfor skal eg laga vegkunst. Det gler eg meg til.


Også har eg blitt PRO på Flickr, som betyr at det blir meir fræs der framøve.

tåketankar om ein heim

I dag er det tunge skyer over Vadsø, og flyene må gå ned i Vardø og passasjerane ta bussen. Så vanskelig er detta været.

Likevel har eg bestemt meg for å bli her oppe i det vanskelige været ei stund til. Prøva endå ei stund til. Har flytta på meg så mange ganger. Ikkje alltid fordi eg har hatt så veldig lyst. Ikkje alltid fordi eg har eit bedre opplegg eit anna sted. Den geografiske løysinga har alltid virka så fint på alt det ein vil vekk frå. Hiv alt over bord og brenn det opp og sitt ei stund i ei anna stova så ordnar det seg.

London leaving party.

Inntil den nye stovo er blitt lita klam som den eg reiste fra, og utsikten er blitt ein makkspist skog, og den store senga som var så god har fått ei sværa dump midt i etter ræva mi.

Men får eg det noe bedre i ein hybel i byen der det heilt sikkert spøker? I eit svært hus med kaldt golv der eg aldri lærar meg å skifta sikringar?

Derfor skal eg vera litt sta. Vanskelige Vadsø it is for all overskuelig framtid.

Lika fullt: Hvis eg skal bli her kan eg ikkje bli her.

Detta er altså ein rubrikkannonse for sjelefred i form av bustad som går under Ønskes leideid (med utsikt til havtåka og mulighet for pelsdyrhold). Sjøl om eg enno har mulighet for gratis annonse i Finnmarken, avstår eg inntil eg klarer å formulera ein tekst som ikkje er fullstendig fruktkompott.

Ferien får ein kald slutt

...alle gode ting må ta slutt, eller i alle fall bli til noe anna, så no har den fine ferien skrumpa frå heile tre herlige veker med sol, fri og late dagar til noen få timar heima på den iskalde hybelen min før eg skal på jobb igjen i måro. Sånn kan det altså gå, det vil si det gikk akkurat sånn som forventa.

Men eg har nytta tida godt. Produkt: fregner. Og mange fine minner.

Steinbiten kosar seg på Akvariet i Bergen.


Ingerid kosar seg på Hardanger hotell i Odda.

reisefølge

i over to veker har eg og Lars vert kvarandre sitt reisefølge. Først til Dublin, så til Seim utanfor Bergen og no i Odda.

Min konklusjon er at eg likar å væra med folk som lar seg avfotografera med kål.

Tatt et valg

Død og pine! No er det nok med at andre forteller meg ka eg skal gjøra. No gjør eg sånn som EG vil.


Derfor velger eg meg noe anna.