Stormande høgder

Sola er tilbake og vi gler oss til sånt her vær.

Vi er lova storm, men som vanlig er det berre litt vind, som ein annan stad langt vekke i det nordnorske landet er ein storm. Eg kom meg trygt både til og frå jobb, utan ein gong å få ein søppeldunk i håvet. Styrkeprøvane er definitivt få for det moderne mennesket. For å kompensera avanserer eg stadig med manualane (sjølv om det er nedtur når alt eg trudde var kilo visar seg å vera pund).

Ein annan stad det stormar berre litt er på Galgebakken galleri, der eg vrir håvet for å komma på noko fornuftig å tilby det kunsthungrige publikum, og jakten på nye kunstnarar resulterer av og til i jubelrus, av og til i sure sitroner. Pingvinsalget er for øvrig i full gang.

Vi har og ein publikumsstorm: For tida vil alle vadsøjenter på fotokurs, noko som er stor stas. Kurs for 8 blei til kurs for 12 med seks som venter til neste anledning byr seg. Eg har altså konstatert reell kødannelse i Vadsø på eit arrangement som hverken serverer alkohol eller Blacksheeps-autografar. Og det er vårt arrangement. Det er kjekt, det!