noen bilder

Eg skal ha ein utstilling klar innan ein månad, det er ganske kjapt det. Eg skal henge opp om lag 14 bilete i kafeen på fartøyvernsenteret i Norheimsund. Eg er litt usikker på om dei får det dei vil ha, men eg trur det. Bileta kjem frå forskjellige turar rundt i Noregs land. Dei handlar om vatn, og er så diffuse (les: ambiguøse) at eg ikkje har lyst å sei noke meir om akkurat det.

Utstillinga opnar 12. mai, eg rekk med andre ord akkurat å tørke vodkaen frå kjeften og haste til Norheimsund og halde ein innlevande opningstale. Etter seks veker i Russland burde eg dessutan ha litt dramatikk å tilføra presentasjonen (mon det).

Av og til er det ein stort mistak å gå ut blant andre menneske, i dag var definitivt ein sånn dag. Eg begynner å merka at å sjonglera tre-fira viktige ting på ein gang er alt for mye for den vetle hjernen min, og den rote til alt sammen. Desverre er det sånn at om eg prøve å droppa ein ting komme det ein ny ein sprettandes opp som ein løvetann med ein einaste gang. Og no er huet mitt fullt av ugras...eller noe. Ting blir i alle fall ikkje gjort, og fyttifanken som eg kjørte bil i dag. SKAM!

Dessuten har det ømfindtelige sinnet mitt blitt ødelagt etter at eg såg det mye omtalte Rune Rudberg-bildet...

Sikkerhetskurs på bane

Dagen eg så lenge har venta på, nemleg Dagen eg skulle vera Frisk, gjorde det ganske tidleg klart at han ville bli huska som Dagen eg var Trøtt (og det passa innmari dårlig) (tok du Meat Loaf-konnotasjonen?). Rundt klokko tre i natt tenkte eg med meg sjølv, etter å ha tenkt mykje kurant og likandes, men og sikkert ganske mykje stygt og ugudelig, at sjøl om eg ser på søvn som ein heilt nødvendig del av tilværa, kan det jo godt væra at søvnen ikkje ser sånn på meg. Eg bestemte meg for ikkje å tenka meir på søvnen, han komme jo aldri når eg trenge han uansett. Men eg savna å vere utkvilt klokko åtta i dag morges, då eg vart informert om at den 6 timars lange kursdagen skulle bli 8 timar lang, og at me dessuten skulle øva på forbikøyring i tillegg.

I dag hadde vi nemlig sikkerhetskurs på bane, tidlegare kjent som 'glattkøyring'. Det heiter sikkerhetskurs på bane fordi vi i tillegg til å spinna i oljo og skal læra oss å bitta fast ungar, syklar og plank i/oppå/bak bilen på ein forsvarleg måte.

No har eg sotte litt for lenge i ro og merkar at eg er ein sucker for søvn likavel. Rekorden min er ca. 4 timar søvn på 50 timar, men det var under ekstremforhold, og eg har ikkje noe behov for å setta ny pers i dag. What matter could it possibly serve anyway?

NATTEN!

æsj

Når du køyrer ordet 'æsj' i Google bildesøk er dette det fyrste treffet:




it makes me laugh

Oppdatering: når eg ser nøye på biletet ser det faktisk ut som om noen har photoshoppa inn eit fotografi på ansiktet til...fruentimmeret. Det gjør det egentlig litt mindre moro, men til gjengjeld inspirerande (det er fascinerande kor mykje moro du kan ha med litt halvhjarta redigering av dine vennar (og fiendar, obviously)!)

:D

Ved hjelp av hjelperen Vergil skal hun ha vunnet i tipping i 43 uker på rad (Isfolket 47:221).

Driv research på Margit Sandemo. Dœggern så mange kattar og bikkjer som er oppkalt etter personar i Isfolket.

let's get it on

Etter ei avslappande og oppfeitande helg i Odda er eg tilbake på Laksevåg og Damsgård, som er den minst laksete delen av denna bydelen. Dvs at på Damsgård er det eigentlig ganske biletskjønt, men det er det lett å glømma, siden det er omkransa av styggedom i form av industyribygg og såkalla usjarmerande arbeidarbustader. Og det er uansett på mørkesida av byen så noke Sandviken blir det aldri. Eg har det veldig fint her, men stemmer for å bombe puddefjordsbrua sønder og sammen. Det trur eg vil føre til ei positiv utvikling på Laxen. No er me for nœre byen, men dersom brua ikkje fantest, måtte me ha mora oss som best me kunne her me er. Det kunne ha ført til at ting slutta å bli nedlagt, og me fekk bibliotek og skjenestova tilbake. Det hadde og resultert i mange rådville studentar som i mangel av å komma seg på lesesalen til slutt kunne gjort noko radikalt og/eller nyskapande, slik at Laksevåg vart eit nytt intellektuelt senter for ein eller anna ny retning. Frode Grytten budde på hybel på Laksevåg og skreiv visst nok fyrste diktsamlinga si her, men eg veit ikkje om brua fanst då. Han har uansett sidan vorte klassifisert som ein bergensforfattar. Vist om atte eg sku ha skreve ei bok hadde eg presisert i minibiografien at eg bur på Laksevåg, ikkje for at det er så vanvittig hardcore og kult, men for at Laksevåg kunne ha bruk for fleire forfattarar. Eg TRUR Lars Ove Seljestad bur på Laksevåg, men eg er ikkje sikker.
Eg komme nok i alle fall ikkje te å skriva ei bok med det fyrste og når eg gjør det bur eg kanskje ikkje her lenger. Sjangsen er jo og stor for at ei eventuell utgjeving vil bringe ulykke over min dåverdande buplass.

Eg søkjer herved kjente og pittelitt-kjente mennske som bur på Laksevåg. Eg synst dei skal kartleggast!

PS: tittelen refererar til Barry White, han gjer ofte livet på puddefjorsbrua mykje meir groovy (om enn på ein ganske slesk måte).

Morgonstemning

Her komme endelig noen bilder fra Varanger. Alt skjer jo om morningen egentlig, det var bare lyst fra 9 til 12 ca. Tidssonemessig ligg vel aust-finnmark ganske langt frå sør-Norge, og burde vel fått ein time eller to plussa på sånn at ein slepp å stå opp så tidleg for å få ljos. (tidleg er før ti, når eg er i feriemodus)

Det første biletet er det eg ser når eg vaknar- eit vindauga med eit slags dommedagsliknande ljos utanfor (men akkurat her var dommedag på ein måte ikkje noko truande konsept).

Dunkley street

Jorunn har fått seg scannar, det betyr at bildematinga her inne kan nå nye høgder, siden eg kan digitalisera ein god del av dei analoge bildene mine. Her er noken frå Dunkley street i Whitmore Reans, Wolverhampton.


Naboen vår, som eg ikkje husker navnet på. Det han held rundt høgrehanda er beltet frå barnebunaden min.


Bakgården vår, med Molineux Football Ground (heimebana til the Gold and Black Army, Wolverhampton Wanderers) i bakgrunnen.


The Animals, som budde litt lenger nere i gato vår. Veldig engelske lads, som likte damer, øl og sport. Eg har ikkje før eller siden møtt noken som kan drikka så mykje som noken av desse. Augensynleg kasta dei ikkje vekk tida på oppvask, reingjering og anna tull.


Fotoboks med blondina.

Indre Østland

Fant detta bildet på datoren min, som skriv seg frå gode gamle dagar då eg var ein sommar i Ski og jobba. Det einaste eg gjorde utanom var vel å dra på svenskehandel med kompis Snorre, etterfulgt av ragging (råning) rundt i Indre Enfold, type Askim og Rakkestad (medan eg trødde i meg uante mengder sukker og e-stoff frå den gjennomførte svenskehandelen, som for øvrig gjekk føre seg i Strømstad). Mannen på bildet er fanga utanfor Rakkestad Kommune, Teknisk etat. Spesielt vart eg imponert over dei hyppige pølsebuene, den såkalla 'kœlgrillen', som i ni av ti tilfeller var flankert av eit solstudio, 'kjœrringgrillen'.

Halvanna år seinare tok me same turen, denne gongen til Nordby(??)senteret der ein bulimikar har dødd og komt til himmelen. Eg har aldri sett så mye DIGG!




Nok om det.

Eg kom tilbake i dag, ganske sjuk men ellers glad, og oppdagar at det spøker for mitt liv som middelklasse. Eg har nemlig ikkje eit raudt øre, og får ergo ikkje betalt semesteravgifta, vidare vert det då ikkje noko stipend/lån...

Fint handsama Pennyblader til ein billig penge, anyone?

Bare bilder